Dindar aileler genellikle çocuklarının belli bir yaştan sonra yeterince dindar olmadığından yakınırlar.

“Oğlum, küçükken bizden daha fazla günlük ibadetlerini önemserdi ama şimdi namazlarını arada bir kılmıyor, ona sorduğumuzda ise yalan söylüyor”

Şöyle düşünebilirsiniz: Anne baba, dini vecibeleri yeterince önemsiyorsa ve çocuğun önünde dini vecibelerinden kaçmıyorsa, çocuk da büyüdüğünde onlar gibi bütün dini vecibelerini vakti vaktinde yerine getirecektir ama anne baba yeterince dinine önem vermiyorsa ve dini hayatlarını çocuklarının gözü önünde ihmal ediyorlarsa çocuk da büyüdüğünde doğal olarak onlar gibi yeterince dini hayatını önemsemeyecektir. Ama tecrübeler şunu gösteriyor ki tam anlamıyla kusursuz bir dindarlık yaşayan çiftlerin çocukları bile belli bir yaşa gelince dini vecibelerini ihmal edebiliyorlar.

Peki, anne baba kusurlu değilse asıl kusurlu kim? Araştırmalar, asıl kusurlunun ebeveynler olduğunu gösteriyor. Anne babalar genellikle çocuklarına aktarmaları gerektiği dini bilinç yerine onların dini vecibelerini yerine getirmeleriyle yetiniyorlar. Çocuklar küçük yaşlarda doğal olarak ebeveynin yaptıklarını taklit etmek isterler bu da ebeveynleri yanıltarak çocuklarının dini bir isteğe sahip olduğu zannına kapılmalarına sebep olabiliyor. Çocuklar ergenlik çağına geldiklerinde ise artık kimseden taklit etmek istemiyorlar dolayısıyla geçmişte taklit üzere yaptıkları bütün işleri bir kenara bırakıyorlar bu da düne kadar çocuklarının namaz kıldığını gören anne babanın, çocuklarının dinsizleştiğini zannetmesine sebep oluyor.

Buradaki asıl kusurlu kişi sizsiniz, eğer geçmişte çocuğunuzun sadece birtakım dini vecibelerini eda etmesiyle yetinmemiş olmasaydınız ve ona dini bilinç kazandırma zahmetine katlansaydınız şimdi çocuğunuzun dinden uzaklaşmasına şahit olmayacaktınız.

Çocuğunuz namaz kılarken sadece birtakım fiziki hareketler değil de ne yaptığını bilseydi şimdi namazı bırakmazdı. Şundan emin olun ki dini bilinç zamanla insanın daha fazla dine yönelmesine sebep olacaktır, aksine taklit ise zamanla insanın dinden uzaklaşmasıyla sonuçlanacaktır.

Çok üzülerek söylüyorum ama maalesef çok nadir durumlar hariç ebeveynler bu konudaki gerçek sorumluluklarını bilmiyorlar ve bu sorumluluklarını yerine getirmiyorlar. Çocuğunuzun temiz fıtratındaki dini eğilimi değerlendirerek ona dini bir bilinç kazandırabilirsiniz. İleride kendisi anlayacaktır deyip de sorumluluğunuzu görmezden gelemezsiniz, bu, geçerli bir sebep değildir. Bu konuda yazılmış olan kitaplar veya makaleleri okuyarak fazla hata yapmadan bu sorumluluğunuzun üstesinden gelebilirsiniz. Burada önemli olan, çocukların diliyle onlarla konuşabilmek ve bu bilinci bu şekilde onlara kazandırmaktır, bu konuda kendinizi yetersiz hissediyorsanız bu konuda yazılan kitapları okuyarak bu yeteneği kazanabilirsiniz. Unutmayın, bu, sizin önemli bir sorumluluğunuzdur diğer bir deyimle, ileride size emanet edilen bu çocuğu nasıl eğittiniz hakkında en ince detayına kadar sorular yöneltilecektir.

Çeviri: Ebuzer TURAN

Zehranet.